woensdag 5 juli 2017

Het luisterspel van David Ives's New Jerusalem van France Culture is weer te beluisteren

Op 25 oktober 2015 zond France Culture het twee uur durende luisterspel La nouvelle Jérusalem uit. Het stuk van David Ives was daar geruime tijd na te beluisteren [cf. blog], maar inmiddels is die mogelijkheid weer verdwenen.
Eergisteren, 3 juli 2017, is  het luisterspel naar Youtube gebracht en dus weer te beluisteren (voor wie goed Frans verstaan).

         

XIV° Coloquio Internacional Spinoza y las Américas wordt dit jaar in Chili gehouden

Het XIV° Coloquio Internacional Spinoza y las Américas heeft als thema:  "Re-pensar la potencia revolucionaria de la modernidad"[Heroverweging van de revolutionaire kracht van de moderniteit].
Dit jaar zal het coloquium van 20-24 november 2017 in Valparaiso in Chili worden gehouden.
Voorstellen voor bijdragen mogen max. 300 woorden bevatten en dienen vóór 25 augustus te worden ingediend bij Spinozachile@gmail.com   [cf. & cf.]

Erik Stephenson – Spinoza scholar


Graag wijs ik hier op enige op internet beschikbare Spinoza-publicaties van Erik Stephenson. In een volgend blog zal ik aangeven, waarom ik een laatste publicatie buitengewoon interessant vind.
Erik Stephenson holds a Ph.D. in philosophy from McGill University (2011), an M.A. in philosophy from the University of Ottawa (2005), and a B.HUM. from Carleton University (2003). While his research at the Master’s level focussed on Heidegger and German Idealism, his doctoral research turned to Spinoza’s political philosophy. He continues to work on Spinoza, seeking to shed new light on many vexed questions in the interpretation of his thought by re-examining it in light of its ancient and medieval sources. [Cf. Carleton]
Het gaat me om dit artikel:
Erik Stephenson, “Common natures of finite modes in Spinoza’s Ethics”; in: Cogent Arts & Humanities, Vol. 3 (2016), #1 [PDF, ook bij Tandfonline de PDF] Hier ga ik in volgend blog op in.

Zijn dissertatie, die hij deed bij Hasana Sharp en Calvin Normore, staat ook op internet en laat een belangrijk thema zien:
ERIK STEPHENSON, "Spinoza and the Ethics of Political Resistance."  (Ph.D. diss., McGill University, 2011). McGill University, aldaar samenvatting en PDF

Volgens zijn pagina bij Carleton zal hiervan een samenvatting verschijnen:
“An Ethical Justification for Political Resistance in Spinoza,” Epoché: A Journal for the History of Philosophy” [Forthcoming]
Hoewel... het blijk al op 1 september 2016  door Epoché op internet te zijn gezet.
 
Epoché is het tijdschrift waarin ook Henk Keizers "Is There a "Pancreas Problem" in Spinoza’s Theory of the Human Mind?" verscheen [cf.]

Nog een reactie op blog "Over het recente artikel van Henk Keizer"

Dacht ik net gisteren: "Ben benieuwd of Mark Behets dit blog ook bezoekt," en zie net zie ik in de mailbox dat hij gisteren een reactie heeft achtergelaten op het blog over het artikel van Henk Keizer. Een groot nadeel van Blogspot is dat het geen mogelijkheid biedt om "laatste reacties" te signaleren. Dat maakt het worden van een discussieplatform over Spinozisme en Spinozana toch een beetje moeilijker. Daarom laat ik dit - vooral daar de discussie eigenlijk afgesloten leek - bij deze gelegenheid hier even weten.

dinsdag 4 juli 2017

Kunstwerk 'De Cirkel' in Westerhaghe, Rijnsburg, onthuld

23 juni 2017 kondigde ik in een blog aan dat wethouder Jacco Knape van Katwijk dit kunstwerk 'De Cirkel' in Westerhaghe op 26 juni 2017 zou onthullen. Zo geschiedde en Irene van der Plas van CDA Katwijk liet in een tweet daarvan deze en andere foto's zien. [Gezien op website VHS]

maandag 3 juli 2017

Spinoza liever mechanicistisch dan teleologisch duiden


Graag wijs ik hier op een PDF dat Vladimir Dukic op academia.edu heeft gebracht:

Vladimir Dukic, “Individuation of Finite Modes in Spinoza’s Ethics.”

Ik breng het graag onder de aandacht van bezoekers van dit blog, daar het een prima tegenhanger biedt, zeg in zekere zin als een bestrijding kan worden gezien van Andrea Sangiacomo’s “Teleology and Agreement in Nature” [1]zonder dat Dukic het overigens noemt (en het waarschijnlijk niet eens kende).
Ik heb mijn bezwaren tegen Andrea Sangiacomo’s benadering al eerder in een blog van 25 febr. 2015 proberen te brengen, maar tot mijn eigen ontevredenheid niet bevredigend. Vladimir Dukic doet het op zijn manier fundamenteler en m.i. overtuigender.