zondag 15 juli 2018

Yitzhak Melamed wegens dragen kippa slachtoffer antisemitische aanslag op weg naar lezing over #Spinoza


Yitzhak Melamed [cf.] zou in Bonn een lezing geven over de „transzendentalen Gott bei Spinoza" en werd op weg naar de universiteit in Bonn eerst door een Palestijnse jongeman gemolesteerd daar hij een keppeltje droeg en toen in elkaar geslagen door de Duitse politie. Lees het verhaal in Der Berliner Morgenpost (klik bovenste afbeelding) of hetzelfde verhaal in Der Westen (klik onderste afbeelding).

Of lees hoe professor Melamed zelf de vreselijke lotgevallen die hem overkwamen in de Bonner Hofgarten op 11 juli 2018 in een brief aan een Duitse vriend beschreef, door Melamed op 13 juli op Facebook geplaatst en een dag later overgenomen op Leiterreports.

zaterdag 14 juli 2018

Tip voor de deelnemers aan de VHS-zomerweek: “Spinoza en de Europese Verlichting”


Maandag over een week, van 23 t/m 27 juli 2018, start weer de jaarlijkse VHS-zomerweek in hotel Woodbrooke in Barchem. Thema van de week is: Spinoza en de Europese Verlichting [cf. VHS].
In eerdere blogs wees ik op de recent toegezonden mededelingen van Henri Krop en Paul Juffermans, die zeer goed als inleiding of achtergrond te gebruiken zijn. Toen ik gisteren met Ernst Cassirer bezig was - die zoals bekend Die Philosophie der Aufklärung schreef [Tübingen: Morh, 1932]. in het Engels vertaald als The Philosophy of the Enlightenment [Princeton: Princeton University Press, 1951] – ontdekte ik de masterthesis van
Kees-Jan van Klaveren, Het maakbare verleden. Verlichtingshistoriografie van Cassirer tot Israel in moreel perspectief. Masterthesis Maatschappijgeschiedenis aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, 2008 [PDF]
Het is een zeer informatieve, indrukwekkende en goed leesbare studie over de diverse historische (en filosofische) studies van de Verlichting. Aan bod komen de Verlichtingsstudies van: Paul Hazard, Ernst Cassirer, Peter Gay, Horkheimer & Adorno, Margaret Jacob, Jonathan Israel e.a. Een gedegen, informatief en kritisch overzicht. Spinoza komt - via Israel - veel aan de orde en voor Locke heeft de auteur extra belangstelling.
De studie van zo'n 144 bladzijden, kan mogelijk een goede voorbereiding geven op die studieweek - een achtergrond bieden. Lees eventueel eerst de samenvatting:

"A Makeable Past. Enlightenment Historiography from Cassirer to Israel in Moral Perspective (1932-2006)," Master Thesis summary, EUR, 2008 [PDF]

 


André Pessel in voorwoord van zijn “Dans l'Éthique de Spinoza”: Het spinozisme heeft ons van Spinoza afgewend. - #spinoza


De auteur wil: "Sous le spinozisme, retrouver Spinoza."

André Pessel, Dans l'Éthique de Spinoza. Paris: Klincksieck [Collection : Critique de la politique],  9 maart 2018 - 146 pp

Présentation de l'éditeur
Athée de système, athée vertueux, Spinoza a disparu sous le spinozisme, lui-même réduit à une forme d'athéisme. L'auteur a voulu poser la question de cette résistance à l'Ethique et retrouver Spinoza sous le spinozisme. Il fallait pour cela être dans l'Ethique, dans un livre dont l'écriture more geometrico cache un déplacement inédit. Chez les adversaires de Spinoza, la résistance au texte montre que Spinoza institue un mode nouveau et inouï de positionnement du lecteur. A la lecture de l'Ethique, on comprendra ce que signifie pour le sujet, être effet de texte : le lecteur est construit par sa lecture, ce qui configure une théorie du sujet absolument nouvelle. Il fallait partir des réfutations de Spinoza pour mesurer, contre le prestige du cogito cartésien et de sa méthode, ce que peut être l'assujettissement du moi à un ordre dont il est l'effet et non le principe. Et ordre se prend en deux sens. Ordre de l'infini actuel auquel la puissance du sujet s'intègre, or en proférant une imputation de spinozisme, les adversaires de Spinoza ont privilégié une théorie de la substance sans travailler sur une théorie de la puissance. Ordre d'un livre jouant de la géométrie comme d'une rhétorique et qui procède par allers et retours. Se placer dans l'Ethique pour la lire, c'est assumer cette détermination du lecteur se constituant par ces déplacements réitérés. L'ordre de la lecture est infini et symbolise avec l'infini actuel dont il est l'effet.

vrijdag 13 juli 2018

Over een “kantisierter Spinozismus” - #spinoza


In dit blog kunt u met mij ontdekken wat met “kantisierter Spinozismus” bedoeld werd en hoe verschillend dat gewaardeerd werd: van Von Humboldt’s door Steinthal positief gewaardeerde “kantisierter Spinozismus” (“H.s geniale[r] Tat”) tot Steinthal’s door Cassirer negatief gewaardeerde “kantisierter Spinozismus” – althans zo leek het even… Zie hoe ik mij een middagje heb vermaakt met het oplossen van een simpel probleempje. Het voordeel is dat je door te blijven zoeken ‘wijzer’ kunt worden. Ik kwam de term “kantisierter Spinozismus” tegen en wilde daar meer van weten. Zie hier mijn zoekresultaten.

Carlos Brandt (1875 – 1964) zag Spinoza als vegetarische filosoof - #spinoza


 
Het ging me in eerste instantie om de cover, waarover ik op 29-09-2016 al het blog had: “Inutilis scientia Spinozana [226] Spinoza afgebeeld binnen een ouroboros”. Daar ging het over de ouroboros of de slang die zich in de staart bijt.

Nu ik een beter exemplaar van die cover tegenkwam wil ik die nog eens brengen en heb ik er enige informatie over de auteur bij gezocht. Er is een en.wikipedia-pagina en er is dit artikel van Josep Maria Roselló, “Carlos Brandt: el filósofo del vegetarianismo” [PDF], waaruit ik zijn foto overnam.
Over dit boek van
Dr. Carlos Brandt, Spinoza y el panteísmo. Buenos Aires: Kier, 1941; Ediciones Regenérate, Barcelona: Romargraf S.A, 1972

Haal ik uit die PDF deze passage [u kunt het zelf desgewenst wel door een vertaalmodule halen]:

El filósofo vegetariano Baruch Spinoza (1632-1677), elabora el concepto de substancia que anula la diferenciación entre lo divino y lo natural, entre Dios y la naturaleza. Brandt con su obra Spinoza y el panteísmo (1941), realiza un arduo trabajo de análisis filosófico para exponer su propia visión del panteísmo (9), donde incluye a la Voluntad Infinita.

El sentido transcendente de Brandt le conduce a lo que denomina la religión universal del porvenir basada, a su entender, en la moral, la verdad y la sabiduría y no en tradiciones ni en supersticiones.

Dat hij graag in filosofen en anderen veganisme ontdekte blijkt o.a. uit deze covers:

donderdag 12 juli 2018

Spinoza was de eerste "moderne jood" die uitgebreid over Jezus schreef! Dat mag wat meer bekend worden over #spinoza


Wel fraai vind ik het om aan het blog van 5 maart 2018 « Spinoza vijfde evangelist of toch minstens “een Christelijck philosoph”? », waarin ik uitgebreid inging op het best vele dat Spinoza over Christus schreef, het volgende citaat te kunnen toevoegen:

The Jewish Jesus: An Overview

In recent years there has been renewed interest in the role of Jesus in the formation of Judaism.' Much of this has precedent in earlier Jewish adaptations of the search for the historical Jesus in nineteenth-century Germany and also reflects a contemporary interest in ecumenicism and the increasing role and influence of Jewish Studies in the American Academy. While Jews often look to lsaak Markus Jost, Abraham Geiger, and to a lesser extent Joseph Salvador as composing the first sustained modern Jewish studies of Jesus, Spinoza may have been the first "modern Jew" to write extensively about him, mostly comparing him with Moses in his Theologico-Political Treatise. Although it would be a stretch to say Spinoza is the beginning of the "Jewish Jesus" among Jews, his invocation of Jesus in the context of his "Jewish" reflections on the Bible tills the ground for what would become a more sustained examination of Jesus and his role in the formation of Modern Judaism. It is not a coincidence that Martin Buber, who had undying respect for Spinoza and also wrote extensively about Jesus, noted in a Spinozistic spirit that Moses "had a genius which could only find its parallel in Jesus." [Vetdruk door mij, SV. Noten weggelaten].

Zo opent Shaul Magid, professor aan het Department of Religious Studies aan de Indiana University [cf.] zijn bijdrage
Shaul Magid, « "Brother Where Art Thou?" Reflections of Jesus in Martin Buber and the Hasidic Master R. Shmuel Bornstein of Sochaczev, » in Christian Wiese & Martina Urban (Eds.), German-Jewish Thought Between Religion and Politics: Festschrift in Honor of Paul Mendes-Flohr on the Occasion of His Seventieth Birthday [Walter de Gruyter, 2012], p. 209 – 240 – books.google
Tot mijn vreugde zag ik dat de auteur zijn hoofdstuk heeft geüpload als PDF op zijn academia.edu.
Aan de genoemde boektitel is te zien dat ik nog met het vorige blog en Paul Mendes-Flohr bezig ben. Ik hoop met een vervolgblog daarop te komen. Maar bovenstaande ontdekking wil ik graag apart brengen.
Al staat het niet zo in de titel, maar in de tekst gaat de auteur ook uitgebreid in op “Reflections of Spinoza in Martin Buber.”

In nog een hoofdstuk komt Spinoza aan de orde, n.l. in:
Michah Gottlieb, « Leo Strauss on Lessing’s Spinozism », Pages 289-316 [Dit staat niet op zijn academia.edu; wel diens "Between Judaism and German Enlightenment: Recent Work on Moses Mendelssohn in English." In: Religion Compass, 4/1 (2010): 22–38 [PDF]

woensdag 11 juli 2018

Was Spinoza een Meta-Rabbi? - #spinoza


En wat wordt daar dan mee bedoeld?
De titel van een artikel van de – nu emeritus - professor aan de Hebrew University of Jerusalem, Paul Mendes-Flohr, te vinden op zijn academia.edu

• Paul Mendes-Flohr, “Spinoza: Renegade or Meta-Rabbi?” in: Forum 1977 #2 [27] (Autumn 1977), 54-63, geüpload naar academia.edu - een artikel dat dus verscheen in het jaar van de herdenking van Spinoza's 300-jaar geleden overlijden - het maakte mij nieuwsgierig. Het was in eerste instantie de term 'Meta-Rabbi' die nieuw voor me was en mij intrigeerde. Het is een niet onaardig artikel, waar ik op ’t eind van dit blog nog even op terugkom.

Opmerkelijk is dan dat met dat ‘Meta-Rabbi’ van de titel in dat stuk niets wordt gedaan dan dat verwezen wordt naar een hoofdstuk van George Steiner. Verder komt het niet meer aan de orde. In een later boek echter van dezelfde auteur

Paul R. Mendes-Flohr, Divided Passions: Jewish Intellectuals and the Experience of Modernity. Wayne State University Press, 1991, is er op blz. 432, deze eindnoot 24 [cf. books.google]
24. The term "meta-rabbi" was coined by George Steiner to refer to modern Jewish intellectuals (e.g., Marx, Einstein. Freud) who despite their distance from Jewish culture and religious practice retain a "Jewish sensibility" which taps the most significant depths of Judaism and pari passu singularly contributes to their general intellectual endeavor. Cf. George Steiner, "Some Meta-Rabbis," in D. Villiers, ed., New Year in Jerusalem (London, 1976). pp. 64-76.
Opm. De titel van dat boek had moeten luiden: Douglas Villiers, ed., Next Year in Jerusalem: Portraits of the Jews in the Twentieth Century. (London: Harrap / New York: Viking, 1976), pp. 64-76

In een eerdere eindnoot (22) verwees hij naar een artikel dat hij twee jaar daarna schreef samen met Stephen Weinstein, dat hij wel noemt op zijn academia.edu, echter niet heeft geüpload:
Paul Mendes-Flohr and Stephen Weinstein, “The Heretic as Hero: Spinoza and the Jews of Modernity,” The Jerusalem Quarterly 5 (Winter 1977 [Spring 1978]): 57-63

Spinoza-poster in de VS te bestellen - #spinoza


dinsdag 10 juli 2018

Stichting "Mooi Voorburg" heeft de tekst op het bordje aan Kerkstraat 39 gecorrigeerd. Chapeau! - #spinoza



[Het oude tekstbordje]
 
Op 16-04-2016 had ik een blog bij dit schildje: “Frank Rozenberg, Wethouder Financiën, Cultuur, Recreatie& Toerisme en Jongerenwerk van Leidschendam-Voorburg, laat op zijn twitterpagina het schildje zien dat gisteren aan het huis in de Kerstraat 39 te Voorburg werd aangebracht [cf. blog]. En zo kunnen we zien dat er jammer genoeg een foutje in geslopen is. Men heeft het hoofdthema van de Ethica (van de macht der passies, naar de macht van het verstand, ofwel: van slavernij naar vrijheid) verward met het centrale thema van de TTP, de Libertas Philosophandi (gemoderniseerd naar vrijheid van meningsuiting). En verder: er is helemaal geen correspondentie van hem met de gebroeders Huygens bekend. Jammer dat ze de tekst niet even door een Spinozakundige hebben laten controleren.”

En zie, n.a.v. het vorige blog over de verbeterde opstelling van het Spinozabeeld in de Spinozahof in park ’t Loo in Voorburg, ontdekte ik uit een tweet van 2 juli 2018 van Willem Minderhout, dat de tekst op het bordje intussen ook is verbeterd. [Wanneer, weet ik niet – ik zag het nu pas. Maar dat blog is gelezen!]


[Het nieuwe tekstbordje]
Wim Klever reageerde op die tweet met “Aan de “Ethica” werkte Spinoza in die jaren niet. Hij had zijn handen vol aan optica en TTP-schrijven.” Waarop Willem Minderhout
reageert met: "Oeps. Dan vrees ik dat @mooivoorburg het bordje moet overschilderen."
Nou dat is echt niet nodig, want Spinoza heeft zeker ook in Voorburg aan de Ethica gewerkt. Hij begon in 1665 pas met de Tractatus Theologico-Politicus en was daarvóór al een eind gevorderd met de Ethica – ook in Voorburg. En wie zegt dat hij zijn Ethica-manuscript tijdens het schijven aan de TTP niet af en toe weer eens ter hand nam?

Fraaie foto van het Spinoza-beeld van Rudolf Roth - #spinoza

Van het Spinoza-beeld van Rudolf Roth in Voorburg geeft deze foto een mooi beeld. Zie andere recente foto's van dit beeld in de blogs van 10 juni 2018 en 26 juni 2018. Deze fraaie foto werd geplaats bij deze tweet gisteren van VoorburgMidden. De gemeente Leidschendam-Voorburg zorgt goed voor het beeld dat ze in 1988 van de vereniging Het Spinozahuis kreeg.


Rob van der Hoeden liet mij weten: Pal tegen het beeld aan staat geloof ik een wat klein uitgevallen Verbena bonariensis, links en rechts staan wat hoger opgeschoten exemplaren. In een kringetje om de sokkel groeit vrouwenmantel. Daarna komen wat wittige en roze bloemen, die ik niet herken. Op de voorgrond zo te zien: lavendel

Beeldhouwer Rudolf Roth (1902-1985) vervaardigde dit beeld in 1964 van graniet uit Wallis voor zijn opdrachtgever, de Zwitser R. Abraham. De heer Abraham stelde het vervolgens in 1988 aan de vereniging Het Spinozahuis ter beschikking, die het op haar beurt schonk aan de voormalige gemeente Voorburg, opdat ook deze gemeente via dit beeld de herinnering eraan levend zou houden dat Spinoza van 1663 tot eind 1669/begin 1670 bij schilder Daniel Tydemann aan de Kerkstraat  heeft gewoond.

Nieuw boek van Johan Dahlbeck in aantocht: "Education and Free Will. Spinoza, Causal Determinism and Moral Formation" - #spinoza



Op 15-09-2016 had ik het blog: Johan Dahlbeck's Spinoza and Education verschijnt eind van het jaar" [over Johan Dahlbeck’s, Spinoza and Education. Freedom, understanding and empowerment. Routledge, 2017]

Inmiddels staat er bij Routledge een volgend boek van hem aangekondigd:

Johan Dahlbeck, Education and Free Will. Spinoza, Causal Determinism and Moral Formation. Routledge, 2019
Description:
Education and Free Will critically assesses and makes use of Spinoza’s insights on human freedom to construe an account of education that is compatible with causal determinism without sacrificing the educational goal of increasing students’ autonomy and self-determination. Offering a thorough investigation into the philosophical position of causal determinism, Dahlbeck discusses Spinoza’s view of self-determination and presents his own suggestions for an education for autonomy from a causal determinist point of view.

The book begins by outlining the free will problem in education, before expanding on a philosophical understanding of autonomy and how it is seen as an educational ideal. It considers Spinoza’s determinism and discusses his denial of moral responsibility. Later chapters consider the relationship between causal determinism and autonomy, the educational implications of understanding free will and how free will can be utilised as a valuable fiction in education.

This book will be of great interest to academics and postgraduate students in the field of education, especially those with an interest in moral education and philosophy of education. It will also be of interest to those in the fields of philosophy and psychology and specifically those focusing on the free will problem, on Spinoza studies, and on the relation between moral psychology and external influence.

Zoals uit eerdere blogs moge blijken, trekken mijn tenen enigszins krom bij het gebruik van de term ‘autonomie’ i.v.m. Spinoza. Zou  Dahlbeck zich iets aantrekken van de uitvoerige beschouwen over de samenhang tussen “educatie en vrije wil” van Heidi M. Ravven, The Self Beyond Itself [cf. blog]?

maandag 9 juli 2018

"My Spinoza." Het levenswerk van Charles J. Marcus - #spinoza


Het is er al sinds ruim een jaar, maar vandaag pas stuitte ik op:
Charles J. Marcus, My Spinoza. Heretic, Genius, Outcast, Visionary. Your Guide to the Joy of Sustained Enlightenment. CreateSpace Independent Publishing Platform, March 25, 2017 - 250 pages [Amazon]

De auteur omschrijft dit in eigen beheer uitgegeven boek - hij noemt het in de inleiding “This book is my life's work” - aldus:

Heretic, Genius, Outcast, Visionary - Spinoza was all of these as well as a kind soft-spoken man who ground glass lenses for a living. At one point his views were considered so dangerous that both the Catholic clerics and Rabinnical leaders of his hometown of Amsterdam wanted him dead. What were these words that caused riots and were deemed too dangerous to be repeated? That's the subject of this book. It delves into the life of Spinoza and the meaning of the words he left behind. This book is not a historical treatise - this is a "how to" guide to seeking a path of understanding and ultimately, for a few, enlightenment. Where this path and this book takes you, is only up to you. The goal of this book is to help decipher the enchantingly dense writing of Spinoza and make it more palatable without "dumbing it down" in any way. This book is not for scholars but for anyone who is searching for an organized view of the world which leads to happiness and understanding.

zondag 8 juli 2018

Paul Vernière (1916 – 1997) schreef “Spinoza et la pensée française avant la révolution" [1954] - #spinoza


Paul Vernière schreef, zoals bekend, een gezaghebbende tweedelige studie over Spinoza en diens receptie in Frankrijk vóór de Franse Revolutie:
Paul Vernière, Spinoza et la pensée française avant la révolution. Tome premier, Le XVIIe siècle (1663-1715). Tome second, Le XVIIIe siècle. Paris: Presses Universitaires de France, 1954

 
In het blog van 04-06-2014, "Spinozana op Yumpu," liet ik zien dat het eerste deel naar Yumpu was geüpload. Over dit boek vinden we e.e.a. bij Jonathan Israel, maar ook zo ontdekte ik vandaag in het boek van
Alan Charles Kors, Naturalism and Unbelief in France, 1650–1729. Cambridge University Press, 2016 – books.google.
"This is the long-awaited sequel to his classic Atheism in France, 1650-1729. [Volume I: The Orthodox Sources of Disbelief. Princeton University Press, July 14, 2014].  The sequel shows how the development of atheism in 18th Century France emerged from philosophical and theological disagreements between different schools of orthodox theologians. Modern atheism, Kors argues, is largely the unintended end result of these debates. [cf.] Tegelijk verscheen van Kors bij CUP Epicureans and Atheists in France, 1650-1729 - books.google.

 
In Chapter 2 of Naturalism and Unbelief in France, 1650–1729, "Reading the Ancients and Reading Spinoza," gaat Kors uitgebreid in op dit boek van Vernière. De betreffende passage op de pagina’s 69 - 71 neem ik, daar ze mij zeer informatief voorkwam, hier graag over (mét de cijfers der voetnoten voor de inhoud waarvan ik echter naar books.google verwijs):

zaterdag 7 juli 2018

Henry M. Rosenthal (1906 - 1977) wat hij schreef over de Ethica “did not fit the recognized niches.” - #spinoza



Het eerste blog dat ik schreef over Henry M. Rosenthal (1906 - 1977) gaf ik als titel mee een passage uit de korte obituary van zijn dochter Abigail L. Rosenthal, waarin ze het manuscript waaraan haar vader voor zijn overlijden werkte, omschreef als: “an original and emancipated religio-philosophic meditation.”
Abigail L. Rosenthal bracht haar prachtig geschreven inleiding op het boek van haar vader op haar pagina bij academia.edu. In een boek dat twee jaar eerder uitkwam - en waarvoor zij een Pulitzer Prize nominatie ontving, wat wel aanduidt dat ze goed kan schrijven – vertelt ze een verhaal over haar leven, waarin ook haar redigeerwerk aan dit boek meermalen aan de orde komt. Ik ontleen er opnieuw de titel van mijn blog aan. In het eerste blog schreef ik al dat mij opviel dat dit boek – voor zover ik kon nagaan - nergens in de secundaire Spinozaliteratuur besproken wordt of zelfs maar in bibliografieën wordt genoemd. Die collega’s van Abigail L. Rosenthal hadden al goed aangevoeld: het “did not fit the recognized niches.”

Welnu, in het laatste hoofdstuk, Chapter NINE, “God and the Care for One’s Story,” van haar

Abigail L. Rosenthal, A Good Look at Evil [Temple Univ Press, 1987; reprint Wipf and Stock Publishers, 2018 – books.google]

vertelt ze een aantal ervaringen die ze opdeed in haar leven en die haar de indruk gaven dat God de co-Autor van haar levensverhaal is. Dat probeert ze aan haar lezers over te brengen. Ze vertelt over moeilijkheden die ze ondervond om serieus genomen te worden in haar eerste banen bij de universiteit; hoe ze meermaals ontslagen werd; hoe ze het gevoel had dat ze door een soort figuren (engelen?) begeleid werd. Op een keer kwam bij een volgeboekte studiebijeenkomst een gerenommeerd spreker die het zou hebben over Spinoza niet opdagen. De oudst aanwezige hoogleraar vond dat de aanwezigen dan maar naar huis moesten worden gestuurd, maar daar was een bestuurder het niet mee eens die vond dat iemand van de Filosofieafdeling de spreker moest vervangen.
Zij nam die uitdaging aan en gaf spontaan een kort college over Spinoza. Mij gaat het hier over wat ze vanaf p. 264 over haar werk aan het boek van haar vader schrijft (om die passages te laten opvallen, zet ik ze vet).

donderdag 5 juli 2018

Henry M. Rosenthal’s verduidelijking van Spinoza’s scientia intuitiva a.d.h.v. El Greco's View of Toledo - #spinoza


Dit wordt, zoals aangekondigd, een vervolg op het vorige blog “Henry M. Rosenthal (1906 - 1977) schreef over de Ethica “an original and emancipated religio-philosophic meditation.” In dat blog haalde ik de eerste alinea aan uit het review van Emily Grosholz van het boek van Henry M. Rosenthal, The Consolations of Philosophy: Hobbes's Secret, Spinoza's Way [in: The Journal of Speculative Philosophy, New Series, Vol. 4, No. 3 (1990). Hier geef ik het informatieve deel van haar samenvatting van wat Rosenthal over Spinoza schreef.

The second essay, "Spinoza's Way," tries to show that Spinoza in the Ethics is not doing epistemology, but rather metaphysics or ethics. Rosenthal begins by reviewing the passage in Scholium 2 to II, 40 that outlines three kinds of knowledge, as the best mode of entry into the Ethics not only for what it reveals but also for where it stops short. The first kind of knowledge is perception of individual things that yields "knowledge from vague experience." From Spinoza's exposition, Rosenthal argues, we can see that he has considered and rejected the problem posed at the beginning of Descartes' Meditations, how we can be sure that we know what we know. In Spinoza's system, to be is to know, where the object of knowledge is the body; and to know is, not to be certain, but to be happy. The problem of knowledge is ethical rather than technical or methodological: how can we be blessed in the midst of vague experience?

Henry M. Rosenthal (1906 - 1977) schreef over de Ethica “an original and emancipated religio-philosophic meditation” - #spinoza



Waar het tegenkomen van een cover toe kan leiden… Dit (en een volgend blog) wordt weer zo’n voorbeeld van hoe ’t met de cover begon van een boek over Spinoza van iemand van wie geen Wikipedia- of andere pagina bestaat en over wie ik dan een en ander aan gegevens bij elkaar sprokkel. Oké er bestaat een overlijdensbericht in de New York Times van de auteur van wie postuum verscheen:
Henry M. Rosenthal, The Consolations of Philosophy: Hobbes's Secret, Spinoza's Way. Edited and with an introduction by Abigail L. Rosenthal. Philadelphia: Temple University Press, May 1, 1989 - IX, 211 pp. [cover van Amazon]

De Duitse Spinoza Bibliografie vermeldt het, maar – ik heb er enige boeken uit de secundaire literatuur op nagekeken – nergens worden hij of de titel van zijn boek vermeld.

woensdag 4 juli 2018

Stuart Hampshire (1914 - 2004) paste #Spinoza toe

Toen ik aan het eind van het blog van 2 juli 2018 over de Spinoza-studie van Benedict Rumbold, de opmerking maakte dat die Ethica-studie bij hem kennelijk volstrekt los stond van z'n eigenlijke werk op het punt van de Ethiek, had ik Stuart Newton Hampshire in mijn achterhoofd als verborgen voorbeeld van iemand bij wie dat heel anders het geval was. Dat wil ik hier graag uit het verborgene halen.

Over hem had ik op 19-07-2011 het blog: “Stuart Newton Hampshire (1914 - 2004) verloor met het ouder worden zijn greep op Spinoza”, waarin ik uitgebreid op het Spinoza-werk van Stuart Hampshire inging. Ik was toen vooral getroffen door de impact die een kritische opmerking van H.A. Wilson op hem had gehad. [In een blog van vijf jaar later, 21-07-2016: “Stuart Hampshire (1914 - 2004) een aanvulling,” kwam ik met aanvullende informatie - in méér blogs trouwens].
Hampshire hoeft hier geen verdere introductie. Uit het artikel van P. M. S. Hacker, "Thought and Action: A Tribute to Stuart Hampshire," [in: Philosophy, Vol. 80, No. 312 (Apr., 2005), pp. 175-197, cf. Jstor] haal ik deze passage:

dinsdag 3 juli 2018

Nieuwe Spinoza-tekening aan de verzameling toegevoegd - #spinoza


 
Op zaterdag 28 juni 2018 presenteerde filosofieprofessor en schrijver Juan Pedro Viñuela zijn twee recentste boeken: Comentario a la Ética de Spinoza & Sabiduría Perenne [Eeuwige Wijsheid]. [Cf.]

Van de Spinoza-tekening op de cover heb ik uit de poster van de presentatie een uitsnede gemaakt.
 

maandag 2 juli 2018

Vandaag kan voor het eerst sinds lange tijd het Spinozahuis in Den Haag bezocht worden - #spinoza


Zoals ik in het blog van 27 juni 2018 liet weten is vanaf vandaag het huis waarin Spinoza woonde aan de Paviljoensgracht 72 – 74 in Den Haag weer te bezoeken – alleen op maandagen van 14:00 – 16:00 uur.

Ik weet dit van iemand die het vandaag bezoekt en hoop van hem te vernemen of het er nog zo uit ziet als op deze foto’s te zien is op de website van de Stichting Monumentenfonds Den Haag en Omgeving die eigenaar is van het pand. 
Was de heropening, zoals eerder aangekondigd was, in 2015 geweest dan had ik het huis zeker bezocht. Nu zijn de trappen naar de bovenste verdieping een onoverkomelijke hindernis voor mij - ik moet me erbij neerleggen dat ik het niet meer kan zien.


Benedict Rumbold vermoedt Gersonides achter Spinoza’s argumentatie in de Appendix van eerste deel van de Ethica - #spinoza


Benedict Rumbold blijkt een enigszins verborgen, schimmige Spinoza scholar – bij de Duitse Spinoza Bibliografie nog niet bekend. Ik geef hierna in volgorde van ontdekking de brokstukjes informatie over zijn Spinoza studie. Ik ging daarnaar op zoek, daar ik de indruk had bij lezing van het artikel dat ik hierna noem, dat het vanuit grote kennis van Spinoza geschreven moest zijn. En dat bleek het geval.
 
“Benedict Rumbold is a Research Fellow in the Department of Philosophy at University College London. Benedict’s research concerns ethical and political questions at various levels of abstraction. He also works on the history of moral philosophy, specializing in the ethics of Spinoza. He holds a PhD in Philosophy from Birkbeck College, University of London.”
Zo wordt hij voorgesteld in zijn artikel
Benedict Rumbold, “Spinoza’s genealogical critique of his contemporaries’ axiology,” [In Intellectual History Review, Volume 27, 2017 - Issue 4, pp. 543-560; cf. Taylor & Francis Online]. De auteur zette het op academia.edu.
In dat artikel kondigt hij verder aan dat van hem nog zal verschijnen”:
Rumbold, Benedict. “Spinoza’s Analysis of his Imagined Interlocutor’s Axiology.” Verder kom je nog de titel tegen:
Benedict E. Rumbold, "Essays on Spinoza's Ethical Theory," in: British Journal for the History of Philosophy 23 (5):1000-1003 (2015) [cf. PhilPapers] Dat zal een review geweest zijn van het boek van Matthew J. Kisner & Andrew Youpa (eds.), Essays on Spinoza's Ethical Theory [Oxford University Press, 2014]. En dat klopt, zoals blijkt uit tandfonline, waar de eerste blz. te lezen is. Rumbold vermeldt het wel op zijn academia.edu-pagina, maar heeft het daarheen niet geüpload. Jammer, ik had het wel willen lezen.

zondag 1 juli 2018

Dure boeken op komst over #Spinoza


Ik meld hier maar vast dat er weer enige – dure - Spinoza-turven gaan verschijnen.

Jack Stetter & Charles Ramond (Eds.), Spinoza in 21st-Century American and French Philosophy: Metaphysics, Philosophy of Mind, Moral and Political Philosophy. Bloomsbury Academic, febr. 2019 - 400 pages [£117.00 ;  $167.20, volgens Amazon]

Over the last few decades, Spinoza scholarship has developed in the United States, providing new perspectives on the work of this major philosopher. Spinoza in 21st-Century American and French Philosophy unites for the first time French and American scholars in conversation with each other and illustrates the fecundity of bringing together analytic and Continental scholarly traditions.

Spinoza in 21st-Century American and French Philosophy gives readers a unique opportunity to discover the most consequential and sophisticated aspects of American and French Spinoza research today. Featuring chapters by American scholars with French experts responding to these, the book is structured according to the themes of Spinoza's philosophy, including metaphysics, philosophy of mind, moral philosophy and political philosophy. The contributions consider the full range of his work, with chapters addressing the Ethics, his ideas on individuals and community, and the nature of embodiment, among other topics.




Dit boek zal, naar ik vermoed, de uitwerking worden van het in juni 2016 aan de Université Paris 8 - Vincennes Saint-Denis, gehouden Colloque International "Spinoza France États-Unis" [cf. academia.edu en PDF]

Cf. daarover de blogs van 25-05-2016 l’Université Paris 8 Vincennes, COLLOQUE INTERNATIONAL SPINOZA FRANCE ÉTATS-UNIS 
 
en 18-06-2016 De lezingen van 't Colloque International Spinoza France États-Unis staan online
 



Waarom is Spinoza in 2018 zo’n Superstar? - #spinoza


Deze vraag was de titel van een artikel van Stéphanie Bou dat op 26 jan. 2018 verscheen in het Franse Marianne Magazine, “Mais pourquoi Spinoza est-il superstar en 2018?,” waarin ze uitgebreid aandacht had voor Maxime Rovère's "Le Clan Spinoza" en wees op het feit dat van het in het najaar van 2017 uitgekomen "Le Miracle Spinoza" van Frédéric Lenoir toen al 200 000 exemplaren waren verkocht.

Ik wees daarop in het blog van 27 januari 2018, waarin ik ook moest melden dat alleen de eerste alinea’s te lezen zijn en dat het hele artikel alleen door abonnees te lezen is.

Voor degenen die daarin geïnteresseerd zijn, kan ik melden dat het stuk in z’n geheel nog wel te lezen staat op Pressreader.
Graag gedaan...

Evald Vasilyevitch Ilyenkov (1924 - 1979) en Spinoza [2] - #spinoza



Vanochtend stuitte ik op een mooie aanvulling op mijn blog van 23-03-2009 “Evald Vasilyevitch Ilyenkov (1924 - 1979) en Spinoza”: het artikel namelijk van

Bill Bowring (Birkbeck College, University of London),

WHAT IF ILYENKOV HAD KNOWN MARX’S TRANSCRIPTION OF SPINOZA?

Het verscheen in een Russisch tijdschrift in 2014; de auteur bracht het onlangs naar Academia.edu.

Voor Ilyenkov verwijs ik naar dat blog; hier neem ik Bowring’s inleiding over.
 

Introduction. My own interest in Spinoza was sparked by reading, in the early 1980s, one of the later works of E.V. Ilyenkov (1924-1979), for me the most interesting of the philosophers working in the USSR. his Dialectical Logic, especially Essay Two, «Thought as an Attribute of Extension».* Ilyenkov also made extensive reference to Spinoza** in the first two sections of Chapter One of the revised version, for translation into German in 1979, of The Dialectics of the Abstract and Concrete in Marx's Capital (Abstract and Concrete), first published in Russian in 1960, and in English in 1982.*** It is a curious fact, to which I will return, that all llyenkov's references in Dialectical Logic but one are to Spinoza's Ethics, with one reference to On the Improvement of the Understanding (Improvement), while all the references in Abstract and Concrete are to Spinoza's Improvement. I wonder whether Ilyenkov only had Volume 1 of the two volume Selected Works.