"The free will debate is back" – mét Spinoza - ook op dit blog

Het blog van gisteren, “Spinozisme (met z’n niet-vrije wil): wijsheid of waanzin?” dat deels een voortzetting was van het blog van donderdag 1 februari 2018, “Het is voor de praktijk van het leven beter, ja noodzakelijk, de dingen als mogelijk te beschouwen" (TTP H.4), is daar een illustratie van. Om niet alle onderscheidingen en posities opnieuw uit te hoeven vinden, verwijs ik hierbij nog eens op dit boek (de openingszin van de inleiding nam ik als titel van dit blog):

Ursula Goldenbaum & Christopher Kluz (Eds.), Doing Without Free Will. Spinoza and Contemporary Moral Problems. Lexington Books, oktober 2015 - 164 pagina's – books.google waar de volledige uitgebreide inleiding van de redacteuren te lezen is; [eerder kondigde ik dit boek aan in dit blog]

TOC
Introduction: Doing without Free Will: Spinoza and Contemporary Moral Problems, Ursula Goldenbaum and Christopher Kluz
Chapter 1. Moral Responsibility Without Free Will: Spinoza’s Social Approach, Christopher Kluz
Chapter 2. Recovering Spinoza’s Theory of Akrasia, Julia Haas
Chapter 3. Spinoza’s Evolutionary Foundation of Moral Values and their Objectivity: Neither Relativism nor Absolutism, Ursula Goldenbaum
Chapter 4. Rehumanizing Spinoza’s Free Man, Matthew HomaChapter 5. Freedom from Resentment: Spinoza’s Way with the Reactive Attitudes, J. Thomas Cook

Het Spinozisme (met z’n niet-vrije wil): wijsheid of waanzin?

In dit blog breng ik twee teksten samen die op een of andere manier elkaar raken: een tekst van Victor Onrust en een tekst van Luc Ferry. Ik begin bij de laatste.

[1] Gisteren verscheen op de website van Le Figaro een tekst van Luc Ferry: «Le spinozisme, sagesse ou folie ?»



[Cf. 't blog van 20-09-2012 over dit project van Luc Ferry en Le Figaro] 

 
Er is voor de bezoeker van die website slechts een klein stukje te lezen. Het eindigt met: “Cet article est réservé aux abonnés. 85% reste à lire.”

Ik heb het artikel langs een omweg kunnen lezen en daar Luc ferry met nogal een beschuldiging komt (hij ziet Spinoza niet als een wijze, maar eerder als een gek of waanzinnige), ben ik zo vrij het artikel hier in vertaling te brengen.

Baruch Spinoza’s Ethics in The Macat Library een tegenvallertje

Dit boekje waarvan ik in het blog van afgelopen zaterdag meldde dat het verschenen was en dat ik ‘t ontvangen had, had ik snel uit. Het is maar een dun boekje:

Baruch Spinoza’s Ethics. Eds. Gary Slater & Andreas Vrahimis. Macat International Limited [The Macat Library, hardcover & paperback], 26 Feb 2018 – 87 pagina’s

Over de auteurs: Gary Slater holds a DPhil in theology and religion from the Univeristy of Oxford. He is currently a faculty member at St Edwards University, Texas; Andreas Vrahimis is the author of Encounters between Analytic and Continental Philosophy (2013); he teaches at the Univeristy of Cyprus.

Ik heb nog even een paar dagen gewacht, maar wil u nu toch meedelen dat het werkje me erg tegenvalt. Als ook u niet teleurgesteld wilt worden, ontraad ik de aanschaf van dit boekje dat niet biedt wat het belooff. Om te laten zien wat het belooft, geef ik hier een scan van de inhoudsopgave.

Nieuws m.b.t. bijzonder hoogleraar in de Spinoza-studies, Henri Krop

In het persbericht van de Erasmus Universiteit Rotterdam over de benoeming per 1 sept. 2017 van Henri Krop op de leerstoel Spinoza-studies, werden enige aandachtspunten genoemd, waarop Krop zich de komende tijd zou richten.

Henri Krop zal zich de komende vier jaar in het bijzonder richten op de zogenoemde ‘kring van Spinoza’, een groep van vrienden en bewonderaars van de filosoof, dat er voor gezorgd heeft dat zijn werk voor het nageslacht bewaard is gebleven. Hij zal onder meer een geannoteerde Engelse vertaling met inleiding publiceren van Abraham Johannes Cuffeler's studie, Specimen artis ratiocinandi, naturalis & artificialis ad pantosophiae principia manudecens uit 1684. Dit werk, geschreven door een Haagse regent, is een van de weinige principiële verdedigingen van Spinoza's filosofie aan het eind van de zeventiende eeuw.

Naast dit onderzoek zal Henri Krop in het kader van deze leerstoel, in het derde jaar van de bachelor Wijsbegeerte, onderwijs verzorgen dat zich toespitst op de receptie van Spinoza. Daarnaast zal hij ook cursussen verzorgen voor HOVO Rotterdam.

Henri Krop zal tevens de rol van ambassadeur van het gedachtengoed van Spinoza gaan vervullen. In nauwe samenwerking met de Vereniging Het Spinozahuis zal hij lezingen en cursussen verzorgen en een lesbrief over het gedachtengoed van Spinoza samenstellen. Hij zal ook internationale contacten voor deze Vereniging gaan onderhouden.

Spinoza vijfde evangelist of toch minstens “een Christelijck philosoph”?

“Spinoza sei euch immer der heilige Christ.”  
[Johann Gottfried Herder in gedichtje aan Johann Wolfgang von Goethe en Charlotte von Stein  *)]

 “Het is niet in het minst noodzakelijk voor het heil [bedoeld is: voor een gelukkig leven] om Christus naar het vlees te kennen; maar met betrekking tot de zogenaamde eeuwige zoon van God (de aeterno Dei filio), dat wil zeggen Gods eeuwige wijsheid, die zich manifesteert in alle dingen, en het meest in de menselijke geest en het allermeest in Jezus Christus, ligt de zaak heel anders. Want zonder deze kan geen mens de staat van gelukzaligheid bereiken, daar niets anders hem kan leren wat waar of vals, goed of kwaad is.
[Spinoza in Brief 73, aan Oldenburg] 

Nadat Willem van Bleijenberg Spinoza in brief 20 liet weten: “tracht ick een Christelijck philosoph te sijn” ging het met die briefwisseling als het ware ‘bergafwaarts.’ Spinoza zag zichzelf bepaald niet als christelijk filosoof, althans zeker niet zoals Van Bleijenberg er meende een te zijn. Maar inderdaad heeft Spinoza op een aantal plaatsen, vooral in de TTP en Brieven maar ook in de KV en zelfs in de Ethica [in 4/68s, waar hij het heeft over “spiritu[s] Christi, hoc est Dei idea”] geschreven over wat hij over Christus dacht (nooit Jezus op precies die boven geciteerde Brief 73 aan Oldenburg na, waarin Spinoza 2x aan Christus de naam Jezus toevoegt: in Christo Jesu en per Jesum Christum).

Interview met Daniel Schwartz, auteur van The First Modern Jew. Spinoza and the History of an Image

Wel grappig dat op een site waar nieuwe boeken worden besproken of podcasts met interviews met de auteur worden verspreid, afgelopen vrijdag zo’n gesprek werd gebracht dat Moses Lapin had met Daniel Schwartz, auteur van The First Modern Jew. Spinoza and the History of an Image [Princeton University Press 2012] – een boek dus dat al ruim vijf jaar in de wereld is. [Cf.]

Maar ik kan ’t wel begrijpen, als iemand het boek nu pas ontdekt: het is inderdaad een werk om enthousiast over te worden. Zo verging het ook Moses Lapin en hij zocht contact met Daniel Schwartz. Ik krijg meteen weer zin om het boek dat ik indertijd zeer lovend en uitgebreid heb besproken, weer ter hand te nemen.

  

Blogs met bespreking boek Daniel B. Schwartz 
17-07-2012: Spinoza in de joodse historiografie [13] Daniel B. Schwartz
19-07-2012: Spinoza in de joodse historiografie [14] Daniel B. Schwartz - vervolg
21-07-2012: Spinoza in de joodse historiografie [15] Daniel B. Schwartz - tweede vervolg
21-07-2012: Spinoza in de joodse historiografie [16] Daniel B. Schwartz - derde vervolg met eindindruk


  

Veiling van Nederlandstalige Spinoza-boeken

Op de veilingsite Catawiki loopt op dit moment en nog ruim een week een veiling onder supervisie van Kurt Salchli en Steven de Joode van dit stapeltje "Spinoza - Spinoza en het spinozisme - 1989/2008." Zie aldaar de precieze beschrijving. En doe desgewenst een bod. U zult van mij geen tegenbod krijgen, want op één na – dat van Henry Méchoulan - heb ik al deze boeken al (en nog veel meer uiteraard).