donderdag 20 september 2018
woensdag 19 september 2018
Steven Nadler ziet de TTP als een joods boek - #Spinoza
De
serie Jewish Lives, “Biographies that illuminate the Jewish experience,” omvat
intussen zo’n 36 titels; ze kunnen dus nog wel een tijdje voort.
Jewish Lives is a prizewinning series of
interpretative biography designed to explore the many facets of Jewish
identity. Individual volumes illuminate the imprint of Jewish figures upon
literature, religion, philosophy, politics, cultural and economic life, and the
arts and sciences.
Subjects are paired with authors to elicit lively, deeply informed books that explore the range and depth of the Jewish experience from antiquity to the present.
Jewish Lives is a partnership of Yale University Press and the Leon D. Black Foundation. Ileene Smith is editorial director. Anita Shapira and Steven J. Zipperstein are series editors.
Subjects are paired with authors to elicit lively, deeply informed books that explore the range and depth of the Jewish experience from antiquity to the present.
Jewish Lives is a partnership of Yale University Press and the Leon D. Black Foundation. Ileene Smith is editorial director. Anita Shapira and Steven J. Zipperstein are series editors.
Elk
jaar worden er aantal boeken aan de serie toegevoegd; komend voorjaar b.v. een
over Martin Buber. Opvallend is dat er nog geen boek over Spinoza bij zit. Het
zou me verbazen als er al niet aan gewerkt werd.
In
de rubriek “Jewish
Lives 4 Questions” zijn de vier vragen ook aan Steven Nadler voorgelegd.
Van hem verscheen onlangs in de serie Jewish Lives de biografie over Menasseh
ben Israel [cf. blog van 13 augustus 2018 Volgende week verschijnt Steven
Nadler’s “Menasseh ben Israel”] – het is er deze maand, september, het “boek
van de maand.”
Als
zijn favoriete joodse boeken noemt Nadler Maimonides’ Guide of the Perplexed en Spinoza’s Theological-Political Treatise “(yes, it is a Jewish book!)”. Dat
hij dat zo uitdrukkelijk stelt, zegt genoeg dat er ook anders over gedacht
wordt. Ik kan mij erin vinden, maar het is uiteraard niet alleen maar een "joods boek" - het is een boek voor u en mij en voor de hele mensheid - althans dat deel eruit dat er belangstelling voor heeft.
maandag 17 september 2018
John Gray geeft in “Zeven vormen van atheïsme” merkwaardige schets van ’t zgn. atheïsme van #Spinoza
Vorige
week verscheen de Nederlandse vertaling van het boek van
John
Gray, Zeven vormen van atheïsme. Een
zoektocht om het mens-zijn te begrijpen. Unieboek Uitgeverij Het Spectrum, sept. 2018 - 240 pp.
€22,50
Cf. books.google
waar de “Inleiding Wat is een atheïst?” en Hoofdstuk I, "Het nieuwe atheïsme: een negentiende-eeuws overblijfsel," te lezen is. De uitgever laat via een PDF een flink deel van het eerste hoofdstuk lezen.
De
verschijning van het Engelse origineel, Seven
Types of Atheism. Signaleerde ik in ‘t blog van 8 februari 2018, daaraan voegde ik via reacties vier
links naar reviews van het boek toe.
Elsa Morante (1912-1985) Italiaanse dichteres zag #Spinoza's werk als een verborgen schat
![]() |
| Elsa Morante – Giorgio Agamben – Spinoza |
Het
was vooral Agamden die met haar bevriend was en haar Ethica-exemplaar in bezit kreeg, die daarop wees. Ik kom hierop
terug. Eerst iets over haar uit wikipedia:
Elsa
Morante, als joodse geboren in Rome, woonde daar haar hele leven met een
onderbreking aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. Ze begon in de jaren
dertig met het schrijven van korte verhalen en publiceerde haar eerste boek, de
verhalenbundel Il Gioco Segreto, in
1941. In dat jaar trouwde ze met de joodse cineast en schrijver Alberto
Moravia. Aan het einde van de oorlog vluchtten ze beiden vanwege de
jodenvervolging naar het zuidelijke platteland van Italië.
Morante
werd gezien als een onorthodoxe Italiaans auteur die tegen vele heilige huisjes
schopte. In haar beroemdste roman La Storia
(1974) in het Nederlands vertaald als De
Geschiedenis, laakt ze de ideologieën van haar landgenoten tijdens de
Tweede Wereldoorlog.
Haar laatste roman, Aracoeli, verscheen in 1982, drie jaar voor haar dood. [cf. wiki]
Haar laatste roman, Aracoeli, verscheen in 1982, drie jaar voor haar dood. [cf. wiki]
zondag 16 september 2018
Frankrijk lijkt weer met een #Spinoza Special begiftigd...
…
maar het gaat om een flink gecoverd artikel in het zomerdubbelnummer van Le Magazine du Bibliophile #139-140 d.d.
1 augustus 2018 in de rubriek EXPÉRIENCE BIBLIOPHILIQUE van
Pietro
Masturzo, “Retrouver Spinoza - Son époque, ses idées, ses amis, ses livres”
God manifesteert zich voor Telemann in de schoonheid van de natuur – voor #Spinoza ook in de orkanen Florenze en Mangkhut
De tenor Hans Peter Blochwitz zingt de aria Senke dich von Purpurwolken uit Telemanns Die Tageszeiten:
Senke dich von Purpurwolken,
holder Abend, sanft herab!
Hauche reine, frische Lüfte,
schüttle Tau und Rosendüfte
von den feuchten Schwingen ab.
Het
is weer tijd voor het genieten van mooie muziek. Ik draai al dagen schitterende
muziek uit de CD box van de Deutsche Harmonia Mundi: 100 great recordings: Meisterwerke aus Renaissance, Barock und Klassik,
die ik mezelf cadeau heb gedaan. Veel muziek is mij bekend, maar ik doe ook
heerlijke ontdekkingen. Zo draaide ik de afgelopen dagen CD76 met van Georg
Philipp Telemann, Die Tageszeiten [TWV 20:39]. Ik bezit dezelfde CD in een
Sony-box met werken van Telemann, maar daar, tussen ander mooi werk van deze
componist, was deze compositie me nog niet opgevallen. Hoe anders nu.
De
cantatecyclus Die Tageszeiten is door Georg Philipp Telemann in 1757 in Hamburg
gecomponeerd op een gedicht van Friedrich Wilhelm Zachariä. Het wordt gerekend
tot Telemanns mooiste laatste werken. Na de Simfonie wordt in vier cantates het
verloop van de dag gevolgd, van dageraad tot zonsondergang – elke cantate
bestaande uit telkens een aria, een recitatief, weer een aria en een koor: Der
Morgen (voor sopraan), Der Mittag (voor alt), Der Abend (voor tenor) en Die
Nacht (voor bas). Een prachtige compositie, nogmaals, waarin Telemann op de
tekst van Zachariä de schoonheid van de natuur waarin de grootheid van God zich
manifesteert, bezingt – volgens de.wiki
is het stuk beïnvloed door de ‘Naturlyrik’ van Barthold Heinrich Brockes (1680–1747).
Op
deze opname wordt de compositie schitterend uitgevoerd door het FREIBURGER
VOKALENSEMBLE en COLLEGIUM MUSICUM FREIBURG o.l.v. Wolfgang Schäfer; met Mechthild
Bach, sopraan; Mechthild Georg, alt; Hans Peter Blochwitz, tenor; Johannes
Maanov, bas. U kunt de hele CD op Youtube
beluisteren (alleen werd daar vergeten de namen der solisten te vermelden).
Ik
heb voor dit blog de voor mij mooiste aria er uitgelicht: de aria: “Senke dich
von Purpurwolken,” gezongen door de tenor Hans Peter Blochwitz.
* * *
Vorig
jaar werd Die Tageszeiten uitgevoerd tijdens Musica Sacra Maastricht, op
zaterdag 16 september 2017 in de St. Martinuskerk door het Sittardse Barokensemble
Ad Mosam. Na vele jaren, tijdens de bijna zestien jaren dat ik in Maastricht
woonde, vele concerten van Musicra Sacra te hebben bijgewoond, was dit het
eerste festival waar ik niet meer bij kon zijn. De brochure met de tekst en uitgebreide
toelichting van Stephen Westra staat als PDF op de website van Musica Sacra.
Abonneren op:
Posts (Atom)





