Vandaag 342 jaar geleden overleed #Spinoza aan lichamelijke uittering

Alweer voor het tiende achtereenvolgende jaar meld ik Spinoza's sterfdag.

Sinds het boekje van Nanne Bloksma, Spinoza, a Miraculously Healthy Philosopher, [Mededelingen vanwege het Spinozahuis #113, 2018] weten we nu dat Spinoza niet – zoals lang gedacht is – overleed aan longtuberculose, maar aan Cachexia, lichamelijke uittering / ernstig gewichtsverlies, mogelijk ten gevolge van een onbekende onderliggende ontstekingsziekte.

Nanne Bloksma’s zeer gedegen boekje had ik nog niet besproken en dat heeft te maken met de titel ervan: Spinoza, a Miraculously Healthy Philosopher.

Juist van Spinoza, gezien wat hij in de TTP over het geloof in wonderen schreef, kun je niet zeggen dat hij een miraculeus gezonde filosoof was. Door wat Bloksma allemaal uit de kast haalt aan epidemiologische, immunologische en historische gegevens, verklaart ze juist zijn sterkte en gezondheid, die dus niets wonderbaarlijks heeft.
Onbegrijpelijk dus dat dit boekje deze titel meekreeg, die door de inhoud die het biedt al niet juist is, maar zeker ook uiterst onspinozistisch is.
Ik kon er niet omheen dit toch een keer te zeggen.

#Spinozalaan in Almere (die nog geen laan is) "te betreden op eigen risico"

Postcode 1349DC. Spinozalaan in Almere. Gemeente: Almere Provincie: Flevoland

 

Een humoristische #Spinoza-diapresentatie

De diapresentatie “Spinoza - going rogue way before Sarah!” staat al sinds 5 nov. 2005 op internet, maar ik kwam hem vandaag pas tegen, toen Google dit grappige plaatje bracht (daar de Rembrandt-afbeelding waarover het vorige blog ging, er ook in voorkomt - alles heeft een oorzaak...).
De maker, Dave Shafer, die er veel werk van gemaakt heeft, omschrijft het als: “A presentation on the Dutch philosopher Spinoza (1632-1677) - the man, his ideas, and his influence. Mostly visual, with photos, cartoons, and paintings, and much humor.”

Spinoza - going rogue way before Sarah! from Dave Shafer

Waar haalt France Culture het vandaan: "Portrait de Baruch #Spinoza par Rembrandt"

[Misschien van hier? Misschien omdat de afgebeelde een vergrootglas in z'n hand heeft?]

Het schilderij wordt meestal omschreven als:
Rembrandt, Man with a magnifying glass, c. 1660. Het is nu in The Metropolitan Museum of Art, New York

 

Het MetMuseum schrijft erbij: "This portrait most likely depicts the Amsterdam auctioneer Pieter Haringh (1609–1685), who once handled the sale of a famous portrait by the Italian Renaissance master Raphael that served Rembrandt as a source of inspiration. The sitter may have used the magnifying glass in his hand to evaluate paintings and other luxury goods circulating on the busy Amsterdam art market. Like his wife in the pendant portrait also on view here, the sitter wears a form of fancy dress that has little to do with Dutch clothing worn at the time." [Cf.]

Spinozisme over leven, dood en zelfdoding bij #Spinoza [8]

Deze reeks sluit ik af met verwijzen naar enige zeer recent uitgebrachte blogs door ene Evan Coral, die zich op twitter voorstelt als: "curating fragments, music writer." Hij publiceert regelmatig reviews van hedendaagse muziek [op tinymixtapes]. Op 21 december 2018 begon hij een blog onder de titel The Humancondi Shit. Het eerste blog had als titel: “Spinoza and the Spanish Poet” [cf.]. Het blog van een dag later was een “addendum to the Spanish Poet” [cf.] en dezelfde dag nog “another addendum to the Spanish poet,’ [cf.]. De dag daarop, 23 december 2018, bracht het blog “some thoughts on Spinoza, suicide, anorexia, vegetarianism, Chris Kraus, and Simone Weil,” [cf.]

Hij is goed thuis in de materie waarover hij schrijft. Zo bespreekt hij in het laatste blog o.a. Maurice Blanchot’s The Instant of My Death en maakt een vergelijking van deze Blanchot met Spinoza:

While, for Blanchot I who kill myself am not I who is killed, for the latter is an other, for Spinoza, I who am killed by myself am not I who kills, for the latter is an other.

Hier laat ik het bij. Ik wilde tot slot in deze reeks alleen wijzen op deze in mijn beleving tamelijk fascinerende recente blogs. Ik heb het vermoeden dat de auteur ervan een literatuurwetenschapper o.i.d. is.

Jacques Louis David, The death of Seneca, 1773

 

Vandaag overleed op 85-jarige leeftijd Karl Lagerfeld, de maker van deze #Spinoza-illustratie

Spinozisme over leven, dood en zelfdoding bij #Spinoza [7]

Zoals ik in het vorige blog in deze reeks al meldde ging Gábor Boros, professor of philosophy in the Institute of Philosophy of the Faculty of Humanities of Eötvös Loránd University (ELTE) in Budapest, in op de lezing van Piet Steenbakkers, "Living Well, Dying Well: Life and Death in Spinoza’s Philosophy and Biography," die hij gaf tijdens de conferentie Life and Death in Early Modern Philosophy (waarover het vorige blog ging). Zijn tekst werd opgenomen in:

• Gábor Boros, Judit Szalai, Olivér István Tóth (Eds.), The Concept of Affectivity in Early Modern Philosophy. Budapest: Gyöngyösi Megyer, 2017 - 294 pagina's

Dit boek is in z'n geheel te lezen zie dit blog en met deze PDF - en ook bij books.google. Daarin is het hoofdstuk

• IX Gábor Boros, “Life as Death in Spinoza”

In de inleiding is daarover het volgende te lezen:

Gábor Boros argues that commentators miss an important layer of Spinoza’s text as long as they understand by death simply the decay of the physical body. Placing Spinoza in the double context of the European traditions focused on both the physical death of the body and on the spiritual death of the individual required for a spiritual rebirth, he shows that Spinoza is also heir to this latter tradition and that some of his remarks on death can be understood only in light of the Pauline way of thinking.