Na 25 jaar was - Vérité et certitude - de handelsuitgave van de dissertatie eindelijk daar

Marcos André Gleizer promoveerde in 1992 op de Thèse de doctorat en Philosophie - Soutenue en 1992: Vérité et certitude chez Spinoza [cf.] en eindelijk, na 25 jaar, verscheen dit jaar de handelseditie (waarbij zijn tweede voornaam is weggelaten):

Marcos Gleizer, Vérité et certitude chez Spinoza. Classiques Garnier [Collection Les Anciens Et Les Modernes], Paru 08/03/2017 [22 mars 2017]

Table des Matières [PDF]

« Bibliographie », Vérité et Certitude chez Spinoza, p. 247-256 [PDF]

Op de pagina over de Thèse de doctorat en Philosophie in 1992 verscheen nog dit Résumé:

Emilia Giancotti Boscherini (1930 - 1992) “La Spinoziana” [2]

Gisteren bracht ik het blog met uitgebreide informatie over deze te jong gestorven Italiaanse Spinoza scholar die de bijnaam “La Spinoziana” kreeg. Daarin verwees ik o.a. naar het In Memoriam dat Filippo Mignini over haar schreef:

Filippo Mignini, "RICORDO DI EMILIA GIANCOTTI", in: Studia Spinozana Volume 8 (1992), Köningshausen & Neumann, p. 10-20

Daar ik, om enigszins te kunnen achterhalen wat hij schreef, toch met OCR een digitalisering van die tekst heb moeten maken, en daar er goed beschouwd toch relatief weinig over deze bijzondere Spinozageleerde op internet te vinden is, heb ik besloten alsnog van dit gedigitaliseerde artikel een PDF te maken dat ik hierbij op internet zet. Ten behoeve van hen die Italiaans lezen of die er anders met een vertaalmodule van Google of Bing kennis van kunnen nemen.

Ik hoop dat de direct belanghebbenden, op de eerste plaats de heer Mignini, hiermee akkoord kunnen gaan.

Van Tinneke Beeckman’s "Door Spinoza’s lens" komt een zesde druk

Even had ik een onrustig halfuurtje: ik kon de boeken van Tinneke Beeckman niet vinden! Ik wist zeker dat ik al mijn “Spinoza-boeken” meehad naar het appartement waarin ik nu woon. Door al het verhuizen hebben ze wel een andere ordening gekregen, zodat ik soms naar een boek moet zoeken – de nieuwe plaatsen die ze toebedeeld kregen heb ik nog niet allemaal opgeslagen.

Voor ik in dit blog het voor Tinneke zo positieve nieuws wilde doorgeven, n.l. dat haar Door Spinoza’s lens een zesde druk gaat krijgen, wilde ik het exemplaar van de eerste druk uit 2012 dat ik bezit en besproken heb, even in m’n handen nemen. Maar ik vond het niet en dan blijf je zoeken. Ik wist dat de rug van Spinoza. Filosoof van de Blijdschap groen was en dat Spinoza’s Lens daar rechts naast moest staan. Telkens opnieuw zochten mijn ogen de planken af – ook die waarop ze eigenlijk niet thuis hoorden. Irritant, iets zoeken dat je kwijt bent. U kent dat wel. En ineens zag ik ze daar staan op een plek waar ze helemaal niet thuishoorden: naast de boeken van Schopenhouwer. Kennelijk had ik ze daar even geparkeerd en was ik dat vergeten.

Beluister Rebecca Goldstein over "Spinoza's relation to the infinite system of reality"

Op 17 september 2006 sprak Rebecca Goldstein, in het jaar dus waarin haar boek uitkwam Betraying Spinoza The Renegade Jew Who Gave Us Modernity, voor 't Jewish Community Center, Washington, DC, over Spinoza.

Vandaag, 15 nov. 2017, is haar lezing door "philosophy of " gepubliceerd op YouTube. En uiteraard is die duidelijk uitgesproken, heldere en informatieve toespraak nog even interessant en waardevol als ruim tien jaar geleden. Daarom geef ik hem graag door via dit blog.

Emilia Giancotti Boscherini (1930 - 1992) “La Spinoziana”

De discussie op dit blog over de interpretatie van Ethica 1/17s en de ontdekking dat Emilia Giancotti Boscherini daarover in haar Italiaanse vertaling van de Ethica een belangrijke noot bracht,[i] maakte dat ik meer over haar wilde weten en een blog over haar wilde schrijven. Het viel aanvankelijk echter nog niet mee om info over haar te vinden: er bestaat tot mijn verbazing geen wikipedia-pagina over haar. En Google bleef maar hits aandragen over het door haar samengestelde Lexicon Spinozanum – een tweede motief om mij met haar bezig te houden, zeker nu ik intussen die uitgave verwierf (zie blog). Maar met het inzetten van andere zoekmachines en hulp vragen kwam ik achter meer informatie.

Theo van der Werf, de voormalige secretaris van de VHS die ik vroeg of hij me verder kon helpen, liet me per omgaand weten dat er in Studia Spinozana een “In Memoriam” over haar verscheen:

Filippo Mignini, "RICORDO DI EMILIA GIANCOTTI", in: Studia Spinozana Volume 8 (1992), Köningshausen & Neumann, p. 10-20
[zie dit blog voor een OCR-gedigitaliseerd PDF van dit artikel]

Daaruit kon ik e.e.a. over haar te weten komen. Mignini is behoorlijk persoonlijk over het ontstaan van hun relatie, waarover hij blijkbaar lange tijd onzeker is geweest. Hij memoreert haar grote verdiensten en legt het accent op haar grote behoefte om zich met het Spinozistische vrijheidsbegrip bezig te houden.

Haar opleiding ontving ze in Rome waar ze als jong geleerde het monumentale onderzoek deed voor het in 1970 uitgegeven Lexicon Spinozanum:

Karl Jaspers' Spinoza ook in 't Italiaans

Dr. Eva Kittay named her dog Spinoza

Dr. Kittay, a Distinguished Professor of Philosophy at Stony Brook University and an Affiliate of the Stony Brook Women’s Studies Program - a world-renowned scholar of Disability Studies and Feminist Ethics, the author of more than 85 articles, as well as seven books and edited volumes including Love’s Labor: Essays on Women, Equality and Dependency, says in a talk on “The Moral Significance of Being Human,” she named her dog Spinoza because of his uncanny resemblance to the human Spinoza. Indeed! [Cf.]