maandag 8 oktober 2018

Filip Buyse zette zijn 2005-Master-thesis over het Mind/Body Probleem en #Spinoza op internet


Filip Buyse bracht zijn teksten naar internet en duidt deze op zijn pagina bij academia.edu aan met: “This is my master dissertation made in 2005 under the direction of prof. dr. Herman De Dijn (KU Leuven).
The title is: "Het Mind/Body Probleem en Spinoza - Spinoza vanuit een hedendaags perspectief.” [
PDF] Het gedigitaliseerde stuk bestaat uit scans waarvan niet al met OCR tekst is gemaakt; het zijn dus “plaatjes”.
Ik heb de moeite genomen twee ervan, te weten zijn “Woord Vooraf’ en ‘Inleiding,” door de OCR-molen te halen. Deze tekst haal ik hieronder dit blog binnen. Misschien kunnen deze iemand verleiden van Filips Masterthesis  kennis te nemen. Of misschien ontdekt u op zijn academia-pagina ander stukken van hem die u interesseren.

MA-1951-thesis over “Spinoza's concept of God’s infinity” -#Spinoza


De Bibliotheek van de Boston University heeft de dissertaties en theses uit de tijd dat ze nog met typemachines werden gemaakt, gedigitaliseerd. Ook de MA-thesis van Gordon Clement Wickersham. Eerst even over wie hij was:
Uit zijn obituary: Gordon C. Wickersham, age 87, of Bourbonnais, passed away on Friday, December 27, 2013 at home. Gordon was born on May 23, 1926 to Ross and Olive (Clement) Wickersham in Binghamton, NY. He received his Bachelor’s Degree in Philosophy and English from Olivet Nazarene University. He went on and received a Master’s Degree in Philosophy from Boston University and a second Master’s Degree in Philosophy from Nazarene Theological Seminary. He married the former Marva Davis on March 31, 1950 at Kansas City First Church of the Nazarene in Kansas City, MO. He spent 8 years pastoring churches in South Texas and Chicago area. He worked at Bethany Nazarene College for 11 years as Publicity Director as well as Alumni Director. He then worked at Olivet Nazarene University for 20 years in student recruitment and as Publicity Director before his retirement in 1992. After retirement he worked part time as the Religion Editor for the Daily Journal. He enjoyed photography and loved music.” Zijn MA-thesis is gedigitaliseerd:
Gordon Clement Wickersham, Spinoza's concept of God's infinity. MA-thesis Boston University, 1951 – cf. & PDF

zondag 7 oktober 2018

Stanislaus von Dunin-Borkowski SJ (1864-1934) over #Spinoza - aanvulling [3]


 
In het blog van 9 juli 2017 “Stanislaus von Dunin-Borkowski SJ (1864-1934) - "Das Studium über Spinoza wurde für ihn zur Lebensarbeit," gaf ik links naar vele eerdere blogs die ik aan hem en zijn werk wijdde. Daarna meende ik dat de blogs van 12 augustus 2017 en 14 augustus 2017 wel de laatste zouden zijn “over deze jezuïet die zoveel over Spinoza publiceerde, tenzij ik ooit nog eens iets heel fraais over hem tegenkom.”

En zie, toevallig kwam ik onlangs het review tegen dat R. McK. over de laatste twee van de vier delen van Dunin-Borkowski gaf in: The Journal of Philosophy, Vol. 34, No. 14 (Jul. 8, 1937), pp. 380-383. Daar het zeer informatief is over de inhoud van al deze werken, neem ik het hier over.

Artikel over of Deleuze’s #Spinoza ooit heeft bestaan (maar of die van de auteurs van het artikel heeft bestaan is zeker twijfelachtig).


Ik wijs gaarne op een boeiend, maar m.i. iets te arrogant artikel van
Landon Frim & Harrison Fluss, “Substance Abuse: Spinoza contra Deleuze.”Draft van artikel in EPOCHE: A JOURNAL FOR THE HISTORY OF PHILOSOPHY Volume 23, Issue 1 [Fall 2018], 191-217
Abstract: This paper will set out in plain language the basic ontology of “Deleuze’s Spinoza”; it will then critically examine whether such a Spinoza has, or indeed could have, ever truly existed. In this, it will be shown that Deleuze’s reading of Spinoza involves the imposition of three interlocking, formal principles. These are (1) Necessitarianism, (2) Immanence, and (3) Univocity. The uncovering of Deleuze’s use of these three principles, how they relate to one another, and what they jointly imply in terms of ontology, will occupy Part 1 of this paper. The critique of these principles from a Spinozist perspective, i.e. that their use by Deleuze is incompatible with Spinoza’s own metaphysics, will occupy Part 2 of this paper. [PDF cf. academia.edu en academia.edu ]

De auteurs geven een boeiende samenvatting van “Deleuze’s “eccentric” reading of Spinoza” - of “Deleuze’s heretical readings” en ze stellen dat “Deleuze cannot, in fact, make Spinoza say all that he wants him to say.” Interessant is hoe ze b.v. Deleuze een « “monadizing” of the modes”» verwijten.

Maar pas op als ze in het tweede deel van hun artikel hun kritiek op Deleuze geven, beginnend bij zijn benadrukking van ‘univocity’, dan geven ze er blijk van Spinoza’s scholium bij 1/17 (dat over de blaffende hond en ’t sterrenbeeld Hond] volstrekt niet begrepen te hebben, en ontlenen ze daaraan dat Spinoza van ‘equivocity’ zou zijn uitgegaan. Volstrekt onjuist. Ook als ze later schrijven “However, Spinoza rejects “univocity,” if this entails the stronger claim that “God causes things in the same sense that he causes himself.” (as Deleuze says at other times.” [Deleuze, Expressionism, 180, 332.] [ p.29], gaan ze voorbij aan wat Spinoza zelf hierover zegt in 1/25s in letterlijk dezelfde bewoordingen: “in de zin waarin men God de oorzaak van zichzelf noemt, is hij ook de oorzaak van alle dingen.”
Kortom, men dient de auteurs heel kritisch te lezen, waar het op Spinoza aankomt.

zaterdag 6 oktober 2018

De sluwheid van de verbeelding bij #Spinoza volgens Eugene Garver


Er verscheen [verschijnt] weer een boek over de Ethica. De uitgever claimt dat dit het eerste boek is dat het centrale belang van de imaginatio in de Ethica aan de orde stelt: de verbeelding zou niet zozeer voorbijgestreefd moeten worden, maar juist worden gecultiveerd. Of die claim terecht is, is voor mij de vraag als je ziet hoe juist de laatste jaren veel boeken en artikelen verschenen waarin vooral aandacht wordt gegeven aan de ethische kant van de Ethica en de delen 3 t/m 5 centraal staat [ik denk aan Matthew Kisner, Eugene Marshall, Michael LeBuffe en anderen]. Daarin wordt – bij de een nadrukkelijker dan bij de ander – erop gewezen dat het model van de ideale mens, de ‘naturae humanae exemplar' en het ideaalmodel van ‘de vrije mens’, juist een uitdrukkingsvorm van de verbeelding zijn - waarmee we ons helpen in onze streving naar ware kennis en het loskomen van de macht van de passies en zo gelukkiger te worden. Enfin, dit om te wijzen op de verschijning van dit nieuw boek [ik had de komst van het boek al aangekondigd in het blog van 16 mei 2018]:

Eugene Garver, Spinoza and the Cunning of Imagination.  University of Chicago Press, okt. 2018- 320 pagina's [verschijnt 12 oktober volgens deze site of 30 oktober volgens amazon] – books.google

[Uitgeverstekst:] "Spinoza’s Ethics, and its project of proving ethical truths through the geometric method, have attracted and challenged readers for more than three hundred years. In Spinoza and the Cunning of Imagination, Eugene Garver uses the imagination as a guiding thread to this work. Other readers have looked at the imagination to account for Spinoza’s understanding of politics and religion, but this is the first inquiry to see it as central to the Ethics as a whole—imagination as a quality to be cultivated, and not simply overcome.

Spinoza initially presents imagination as an inadequate and confused way of thinking, always inferior to ideas that adequately represent things as they are. It would seem to follow that one ought to purge the mind of imaginative ideas and replace them with rational ideas as soon as possible, but as Garver shows, the Ethics don’t allow for this ultimate ethical act until one has cultivated a powerful imagination. This is, for Garver, “the cunning of imagination.” The simple plot of progress becomes, because of the imagination, a complex journey full of reversals and discoveries. For Garver, the “cunning” of the imagination resides in our ability to use imagination to rise above it."

vrijdag 5 oktober 2018

Vandaag de Mis in b bijgenaamd de Hohe Messe van J.S. Bach


Vandaag ga ik voor het eerst sinds ruim 25 jaar weer eens naar Muziekcentrum Vredenburg, waar in de grote zaal Johan Sebastian Bachs Hohe Messe, BWV 232, zal worden uitgevoerd door de Akademie für Alte Musik Berlin & Ensemble Polyharmonigque, o.l.v. Schneider koordirigent, concertmeester Georg Kallweit.
Uit de toelichting: De Hohe Messe kun je beluisteren als Bachs muzikale credo of artistieke nalatenschap. Alsof Bach aan het eind van zijn leven zijn laatste en grootste troefkaart tevoorschijn haalt en de mensheid nog één keer verrijkt en verrast met zijn uitzonderlijke gaven. De mis, met dezelfde rijkdom als de Matthäus-Passion, culmineert in een majestueuze en aangrijpende roep om vrede: Dona nobis pacem.
Tijdens deze uitvoering van de Hohe Messe zal het barokorgel in de Grote Zaal gebruikt worden. Met zijn volle orkestbezetting en groots opgezette koorpartijen, vraagt de Hohe Messe om een orgel dat recht doet aan de monumentale omvang van dit werk. Jos van Veldhoven, tot begin dit jaar vaste dirigent bij de Nederlandse Bachvereniging, concludeerde dat het orgel in de Grote Zaal een verrijking betekent voor Bachs muziek: koor en orkest worden beter ondersteund en Bachs muziek krijgt nog meer breedte en diepgang.
Om mij voor te bereiden heb ik vandaag de diverse uitvoeringen die ik heb: o.a. de heel mooie 1990-opname van Frans Brüggen met het Nederlands Kamerkoor en het Orkest van de 18e Eeuw; en een CD van Philippe Herreweghe.


Ik haal hier naar binnen de prachtige uitvoering van de Kerstmatinee van 25 december 2017 van het Koninklijk Concertgebouworkest, waarin voor het eerst sinds 45 jaar dit hoogtepunt uit het oeuvre van Johann Sebastian Bach: de Mis in b, BWV 232, ook bekend als de ‘Hohe Messe’, werd uitgevoerd. Bachs opus ultimum.
Het was voor dirigent Philippe Herreweghe de 4e keer dat zijn uitvoering werd opgenomen [cf. hier zijn eerdere drie CD’s). Uitvoerenden: Koninklijk Concertgebouworkest, Collegium Vocale Gent; solisten [niet genoemd bij de naar Youtube geüploade opname:] Dorothee Mields (sopraan), Hana Blažíková (sopraan), Alex Potter (countertenor), Robin Tritschler (tenor), Krešimir Stražanac (bass).
 
 
 
Zie het PDF van het programmaboekje, met uitgebreide toelichting bij het concert van vanavond door Frits Vliegenthart.
Het betreft een “avrotros vrijdagconcert”, dus ik ga ervanuit dat het tussen 20.15 en- ca 22.05 uur rechtstreeks wordt uitgezonden en
op NPO4 is te beluisteren.

Het is nog steeds een raadsel waarom en voor wie de Lutherse Bach aan het einde van zijn leven diverse eerdere werken herschikte en bewerkte tot deze grandioze katholieke mis.
Misschien is het voor sommigen ook een raadsel waarom ik deze Mis dit blog over Spinoza binnenhaal. Die zitten dan met twee raadsels. Van Spinoza mag het [zie Ethica 4/45s]

Voor wie er - net als ik - niet genoeg van kan krijgen haal ik hier de opname binnen van Vox Luminis o.l.v. Lionel Meunier tijdens het Oude Muziek Festival Utrecht 2017 in dezelfde zaal waar ik vanavond naartoe ga: TivoliVredenburg te Utrecht. 

 

Ybo Buruma, raadsheer in de Hoge Raad, spreekt 1 november 2018 over tolerantie bij o.a. #Spinoza


De "Nieuwe Nachtwacht" van Helen Verhoeven  in De Hoge Raad
[klik op de afbeelding om bij Thinglink figuren aan te klikken om te zien om wie het gaat]

De Hoge Raad der Nederlanden organiseert dit najaar een serie Herfstlezingen. Op 1 november 2018 spreekt Ybo Buruma, raadsheer in de Hoge Raad der Nederlanden, over “Vier voorvechters van verdraagzaamheid.”

Hij bespreekt hoe Erasmus, Johannes Wier, Coornhert en Spinoza tolerantie inhoud gaven. Buruma zal betogen dat deze meer of minder beroemde historische figuren nog steeds iets te zeggen hebben aan rechters en burgers in onze rechtsstaat. Niet alleen over godsdienstvrijheid, waar in hun tijd het eerst aan werd gedacht als het om verdraagzaamheid ging, maar ook over de manier waarop rechters in de democratische rechtsstaat moeten functioneren.

De toegang is gratis, maar aanmelding is verplicht [cf. hier]; er zijn overigens slechts enkele tientallen plaatsen beschikbaar. Aanvang 20.00 uur [19.30 - 19.55 uur inloop met koffie en thee]. Adres: Korte Voorhout 8, Den Haag.

Cf. het blog van 21-04-2016 voor méér info over de afbeelding.